11سپتامبر 2024 - از آنجایی که اکثر افراد مبتلا به دیابت نوع 2 (T2D) برای کمک به مدیریت سطح قند خون و کاهش وزن خود داروهای جدیدی را مصرف می کنند، نگرانی هایی در مورد بی خطر بودن این داروها پدید آمده است. اکنون شواهد حاصل از آنالیز داده های دنیای واقعی از پایگاه داده های سیستم گزارش رویدادهای نامطلوبسازمان غذا و داروی آمریکا(FAERS) ، نمایه ایمنی اطمینان بخشی را برای تیرزپاتید (TZP) ارائه داد.

یافته هایی که در نشست سالانه انجمن اروپایی مطالعه دیابتارائه شد و در مجله تحقیقات غدد درون ریز منتشر گردید، نشان می دهد که در مقایسه با کلاس پرکاربرد آگونیست های گیرنده پپتید-1 شبه گلوکاگون(GLP-1 RAs)، تیرزپاتید دارای قابلیت تحمل دستگاه گوارش (GI) مشابه، بدون افزایش خطر پانکراتیت، رتینوپاتی دیابتیو سرطان مدولاری تیروئید است.

دکترIrene Caruso ،از دانشگاه باری آلدو مورو در ایتالیا، گفت: Tirzepatide، اثر بی سابقه ای در کاهش قند خون و وزن بدن در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 و/ یا افراد چاق نشان داده است. اکنون، ما با مطالعه ی داده های دنیای واقعی مشخصات ایمنی اطمینان بخش این دارو را در مقایسه با سایرآگونیست های GLP-1 مانند سماگلوتاید، تایید کردیم.

آگونیست های GLP-1، گروهی از داروهای مورد استفاده برای درمان T2D، به طور فزاینده ای برای مدیریت چاقی با کاهش اشتها و کند کردن تخلیه معده استفاده می شوند.

تیرزپاتید، آگونیست دوگانه جدیدتر GLP-1 و پلی پپتید انسولینوتروپیک وابسته به گلوکز(GIP)، کاهش وزن بیشتری را نشان داده است که برای کاهش خطر ابتلا به T2D و بهبود نتایج سلامت در افراد چاق یاT2D ، ضروری است.

کارآزمایی‌های تصادفی‌ و کنترل‌شده نشان داده‌اند که پروفایل ایمنیTZP مشابه GLP-1RAs است و عمدتاً با عوارض جانبی دستگاه گوارش مشخص می‌شود.با این حال، نگرانی‌هایی در مورد ارتباط بالقوه TZP با رتینوپاتی دیابتی، اختلالات پانکراتوبیلیاری (بیماری‌هایی که بر لوزالمعده، کیسه صفرا و مجاری صفراوی تأثیر می‌گذارند) و سرطان مدولاری تیروئید به وجود آمده است، اما هم اکنون یا شواهدی در این موارد وجود ندارد و یا شواهد قطعی نیستند.

برای یافتن اطلاعات بیشتر، محققان از پایگاه داده ی نظارت پس از بازاریابی FAERS استفاده کردند، که شامل گزارش‌هایی از تولیدکنندگان، بیماران و متخصصان سلامت است تا دریابند که آیا همان نگرانی‌های ایمنی از تجربیات دنیای واقعی پدید آمده است یا خیر.

محققان گزارش هایی از عوارض جانبی TZP مربوط به اختلالات گوارشی، پانکراتیت، کوله سیستیت (التهاب کیسه صفرا) و سنگ کیسه صفرا (سنگ صفرا)، رتینوپاتی دیابتی و نئوپلاسم های تیروئید را بازیابی کردند. نسبت شانس گزارش دهی (ROR) برای ارزیابی عدم تناسب گزارش برخی عوارض جانبی مرتبط با TZP در مقایسه با هر داروی دیگری، محاسبه شد.

سپس تجزیه و تحلیل برای گزارش های مربوط به سن، جنسیت و داروی مشکوک اولیه تعیین شده، فیلتر شد. بروز عوارض جانبی با TZP نیز با سایر درمان‌های دیابت، از جمله انسولین، مهارکننده‌های SGLT-2، متفورمین، وGLP-1RA (هم به صورت جداگانه و هم به صورت یک کلاس) مقایسه شد.

از 20409 گزارش که به 1432 عارضه ی نامطلوب اشاره کرده بودند، محققان 7460 گزارش را با اشاره به 286 عارضه ی جانبی منتخب (سرطان دستگاه گوارش، لوزالمعده-صفراوی، مشکلات مربوط به چشم و تیروئید) تجزیه و تحلیل کردند که 22 مورد سیگنال نامتناسبی را نشان دادند.

گزارش نامتناسب از چندین رویداد نامطلوب GI با TZP شناسایی شد. به طور خاص، گزارش‌های آروغ زدن(eructation) با TZP در مقایسه با سایر داروها 30 برابر بیشتر بود، در حالی که حالت تهوع، سوء هاضمه، یبوست و پانکراتیت با تیرزپاتید چهار برابر بیشتر از سایر داروها گزارش شد.

با این حال، تیرزپاتید با خطر عوارض جانبیگوارشیمشابه با سایر GLP-1RA همراه بود، با برخی تفاوت ها از جمله خطر کمتر تهوع و خطر بیشتر یبوست. همانطور که انتظار می‌رفت، تیرزپاتیددر مقایسه با مهارکننده‌های انسولین و SGLT-2 خطر بیشتری را برای اکثر عوارض جانبی دستگاه گوارش نشان داد.

هیچ گزارش نامتناسبی از پانکراتیت با TZP در مقایسه با مهارکننده‌های SGLT-2 یافت نشد، اما خطر بیشتری در مقایسه با انسولین و خطر کمتری در مقایسه باGLP-1RA ، گزارش شد.

محققان همچنین گزارش نامتناسب سرطان تیروئید مدولاری با TZP را با احتمال 13 برابر بیشتر در مقایسه با سایر داروها (بر اساس سه رویداد) شناسایی کردند. با این حال، تیرزپاتید با خطر مشابه سرطان تیروئید مدولاری مانند سایر مهارکننده‌های GLP-1RA و SGLT-2 همراه بود و در مقایسه با انسولین خطر بیشتری داشت.

به طور مشابه، گزارش‌های مربوط به رتینوپاتی دیابتی (بر اساس 12 رویداد رتینوپاتی دیابتی) باTZP سه برابر بیشتر از سایر داروها، بود. اماTZP خطر مشابهی با مهارکننده‌های SGLT-2 نشان داد و در مقایسه با GLP-1RAs و انسولین، خطر به طور مداوم کمتری داشت.

هیچ گزارش نامتناسبی از عوارض جانبی مربوط به کیسه صفرا و صفراوی یافت نشد، به جز افزایش خطر ابتلا به کولیک صفراوی در مقایسه با سایر داروها و انسولین. خطر کولیک صفراوی با تیرزپاتید مشابه با GLP-1RAs و SGLT-2i بود.

ارتباط‌های شناسایی‌شده زمانی که تجزیه و تحلیل به داروی مشکوک اولیه یعنیTZP  محدود شد، تأیید گردید.

دکتر کاروسو، گفت: با توجه به افزایش تعداد افراد مبتلا به دیابت نوع 2 و چاق، درک اینکه کدام داروها می توانند به طور موثر این شرایط را مدیریت کنند و از عوارض جانبی شدید جلوگیری کنند، برای بهبود سلامت و کیفیت زندگی این افراد بسیار مهم است.

او افزود: یافته‌های ما نشان می‌دهد که تیرزپاتید به طور بالقوه می‌تواند پروفایل ایمنی مشابهی با GLP-1RAs داشته باشد- اگرچه نه بهتر. با این حال، این مطالعه به دلیل ماهیت مشاهده‌ای آن، تجربه نسبتا کوتاه با تیرزپاتید در استفاده بالینی روزمره، و غیرتصادفی بودن مقایسه‌ها، ناقص بودن و تکراری بودن بالقوه ی داده‌ها، دچار محدودیت هایی است بنابراین تفسیر آن باید با یک رویکرد محتاطانه انجام شود."

منبع:

https://medicalxpress.com/news/2024-09-large-scale-population-analysis-reassuring.html